"Çocuk Şiirleri
Çocuklar Çocuk
Bir bahar daha geçti çocuklar:
Duygularımız, çocuksularımız,
Hayalce heveslerimiz,
Geçti çocuklar geçti;
Aymazlıklarınıza kızdık.
Çocukluk çağında,
Çocuklar
Çocuk.
Aldırmazlıklar, öfkeler, coşkular;
Devinimlerinizde kararsız.
Sevisellere sabırsız bakış,
Öndelik hep benlikte akış,
Geçti çocuklar geçti.
Baharda
Çocuklar
Çocuk.
En ciddi konularda, günlerde lakayıt,
Çok sıradan işlerde ısrarlı ve samimi,
Bazen umursanıp, kimi dem gülünen,
Haylazlıklarımız geçti, geçti çocuklar.
Sen diken üstünde, o şirinlik isterken,
Çocuklar
Çocuk.
Uçarı zıplamalı, devinim coşkuları,
Uçurtma yüksekliğindeki şen şakrak,
Balon ve sabun köpüğündeki, renge renk, ansılar
Tavırsızlık olan, tavırlar; geçti çocuklar geçti.
Küçüklükteki insanlığımız,
Ardılca biz olan
Çocuklar
Çocuk.
Çocuk Olmak
Çocuk olmak,
Bir kuşa benzer.
Kuşlar gibi özgür,
Kanatlıdır çocuklar...
Çocuk olmak,
Bir balığa benzer.
Balıklar gibi narin,
Sevimlidir çocuklar.
Çocuk olmak,
Bir ata benzer.
Yemyeşil kırlarda,
Koşar, oynar çocuklar...
Çocukluk,çocukluk,
Ne mutludur çocukluk.
Heyecanlı ve neşeli,
Ne güzeldir,çocukluk..
Unutamadığımız Çocukluğumuz
Vardır herkesin içinde özlediği çocukluk anısı
Yaşlansa dahi,, hep onunladır çocuksu yanı,,
Hep yoksullukla geçen günlerden bahsederiz
Bizden sonraki çocukların çekmesini istemeyiz
Hani derler ya şimdi çocuk olmak mutluluktur
Katılmam ona kurabiye, Akide şekeri yoktur
Şimdi binbir çeşit,çikolata gofret şeker olsada
Susamlı renkli Akide şekeri gibisi hiç yoktur
Şimdiki bayramlarda yapar çocuklar naz
Yeni lastik ayakkabı kokusundan alırdık haz
Hele birde mantar tabancası alınca eline
Davul zurnalı coşkuyla kutlanırdı bayramlar
Elektrik yok,Televizyon,internet ufukta gözükmez
Gaz lambası ışığında ders çalışsakta bizi üzmez
Matematik defteri sarı,içinden çıkar hep saman
Hatırlarım ben yoksul çocukluğumu zaman zaman
Düşünürüm ben hep bu devleti kuran Atam,ı
Nasılda kurmuş yokluklarla bu güzel Vatan,ı
Hep dua ederim Allahıma,çocuklarımız için
Bizden sonraki çocuklar yokluk çekmesin
Kız Çocuğu
Kapıları çalan benim
kapıları birer birer.
Gözünüze görünemem
göze görünmez ölüler.
Hiroşima'da öleli
oluyor bir on yıl kadar.
Yedi yaşında bir kızım,
büyümez ölü çocuklar.
Saçlarım tutuştu önce,
gözlerim yandı kavruldu.
Bir avuç kül oluverdim,
külüm havaya savruldu.
Benim sizden kendim için
hiçbir şey istediğim yok.
Şeker bile yiyemez ki
kâat gibi yanan çocuk.
Çalıyorum kapınızı,
teyze, amca, bir imza ver.
Çocuklar öldürülmesin,
şeker de yiyebilsinler.
Anahtar:
Çocuk Şiirleri Çocuk Şiiri Çocuk Sözleri Çocuk Mesajları Cocuk Sozleri Siirleri Yazıları Mesajlari
|
|